Op bezoek bij onze zotte zuiderburen

Dag 1
Om kwart voor zes ‘s ochtends verzamelen op Leiden Centraal is ook niet niks. De vele slaperige hoofden waren daarvan het bewijs. Op het punt na dat iedereen nog een beetje wakker moest worden, zat de sfeer er al goed in. De SPIL’ers hadden zin in de Brusselexcursie. Op station Roosendaal voegden ook de laatste deelnemers zich bij de groep en was het wachten op de trein naar Brussel.

Geen een huis langs het spoor in België was hetzelfde en zo’n beetje alle stations die de trein onderweg aandeed, stonden op instorten. Dat neemt niet weg dat het uitzicht van tijd tot tijd best mooi was. Na aankomst op Brussel Centraal was het zaak om het hostel –met de overigens typerende naam Sleep Well- zo snel mogelijk te vinden. De tijd tot de eerste afspraak van deze excursie tikte langzaam weg.

 
Die eerste afspraak was bij het Comité van de regio’s van de Europese Unie (EU). Het comité van wat? Het kan inderdaad kloppen dat dit de eerste keer is dat je hoort van het bestaan van deze organisatie. Dat neemt niet weg dat ze belangrijk werk doet. Zoals de naam al suggereert behartigt het Comité van de regio’s de regionale belangen binnen de EU in Brussel. Het Comité heeft geen beslissingsbevoegdheid, maar kan enkel advies geven. De SPIL’ers kregen uitleg over het werk van het Comité door Klaus Hullmann, een Duitser die een aardig woordje Nederlands sprak. Overigens deed hij het grootste gedeelte van zijn verhaal in het Engels. Hij vertelde ook over zijn eigen studie. Zo studeerde hij in Zwitserland. Niet alleen omdat de studies die hij daar kon doen hoog aangeschreven stonden, maar ook omdat er in de stad van zijn keuze heerlijke chocolade gemaakt werd. Daarbij wreef hij over zijn niet al te bescheiden buik. Na afloop legde de heer Hullmann de weg naar het beste frietkot van Brussel uit, dus de lunch zat wel goed.

Toen de friet (of toch de patat) op was, werd het tijd om naar de volgende afspraak te gaan. De groep stapte de metro in op station Maalbeek, het metrostation waar op 22 maart nog twintig mensen omkwamen toen een zelfmoordterrorist zich er opblies. Alleen een gedenkmuur herinnerde nog aan de aanslag; op het perron leek het net of er niets gebeurd was. Een stad als Brussel moet nu eenmaal door.

Na een korte rit met de metro kwamen de SPIL’ers aan in de Brusselse gemeente Molenbeek. Deze wijk stond na de aanslagen in november 2015 in Parijs bekend als jihadhoofdstad van Europa, aangezien meerdere terroristen met de wijk te associëren waren. Ze woonden er of verbleven er tijdelijk. Nu liepen de SPIL’ers er vrolijk rond. Wat bleek nu? Eigenlijk was Molenbeek een doodnormale wijk. Er was net markt geweest en de handelaren waren druk bezig met het afbreken van hun kramen. Na even te hebben moeten zoeken, vond de groep de locatie van de afspraak. Daar vertelde een medewerker van het antiradicaliseringteam in Molenbeek over het werk dat hij doet. Ook was er gelegenheid om een aantal kritische vragen te stellen.

Discriminatie en slechte integratie bleken oorzaken van radicalisering te zijn. Jongeren die het als kind al niet makkelijk hadden, omdat ze bijvoorbeeld gepest werden, zijn vatbaar voor ronselaars met kwade bedoelingen. Natuurlijk rechtvaardigt dat het plegen van aanslagen niet, maar het gaf toch stof tot nadenken. Het werk van het antiradicaliseringteam is zwaar en hoe hard het antiradicaliseringteam zijn best ook doet, een aanslag is nooit honderd procent te voorkomen.

Inmiddels was het tijd om weer naar het hostel te gaan. Iedereen maakte zich daar klaar voor de avond. Het diner was in een knus Italiaans restaurant, waar de pizza’s en pasta’s erg in de smaak vielen. Na het avondeten gingen de SPIL’ers de stad in. Speciaalbiertje drinken, dansen, naar bandjes luisteren; Brussel is leuker dan je in eerste instantie misschien zou denken. Na een lange dag die al heel vroeg was begonnen was het fijn om in bed te kruipen.

Dag 2
Maar niet voor lang, want daar ging de eerste wekker alweer. Kwart voor zeven opstaan, want er stond een bezoek aan de NAVO op het programma. Een bus haalde de SPIL’ers op en bracht ze naar het NAVO-hoofdkwartier. De beveiliging daar was zo streng dat datgene wat bijna alle deelnemers het dierbaarst is, namelijk hun smartphone, bij de wat nors kijkende beveiligingsbeambten achter moest blijven. Binnen gaf Eric Povel, oud-student in Leiden en nu medewerker bij de NAVO, uitleg over het werk van het militaire bondgenootschap. Voor een aantal leden van de SPIL was de nacht alleen net iets te kort geweest om daar aandachtig naar te kunnen luisteren. Gelukkig was er halverwege koffiepauze.

Na die korte pauze vond er een vraag- en antwoordsessie plaats met Carl Peersman en kolonel Ernst Dobbenberg, twee leden van de permanente Nederlandse vertegenwoordiging bij de NAVO. De koffie had zijn werk goed gedaan, want de zogenaamde Q&A begon al met de opmerking dat de NAVO een hypocriete organisatie was. Verder discussieerden de SPIL’ers met de heren over onder andere een Europees leger, Rusland en natuurlijk –het zou eens niet over hem gaan- Donald Trump. Het bezoek aan de NAVO was zeer boeiend.

Het was alweer tijd voor de laatste afspraak: een rondleiding door de Kamer van Volksvertegenwoordigers (de Tweede Kamer van België) en de Senaat. Op de trap naar de Kamer vindt na de vorming van een nieuwe regering traditiegetrouw een soort bordesscène plaats. Uiteraard moesten de SPIL’ers dit kiekje ook even nemen. In een vergaderruimte voor de parlementscommissies trachtte een medewerker van de juridische dienst de Belgische staatsinrichting uit te leggen, maar zoals de gids achteraf zei: ‘Wie denkt het Belgische systeem te begrijpen, heeft geen goede uitleg gehad.’ Vervolgens liet de gids verschillende andere, wat oudere commissiekamers zien, ook omdat daar mooie schilderen hingen. Op een van die kunstwerken was de Kamer te zien vóór de brand in 1820. Dat was overigens een brand zoals die alleen in België kan woeden. Pogingen om het vuur te doven met brandslagen werden toen namelijk gedwarsboomd, omdat het tapijt anders kapot zou gaan. Het gevolg was dat er uiteindelijk helemaal niets overbleef van het tapijt.

Het einde van het bezoek aan het Belgische nationale parlementsgebouw luidde ook het einde van de Brusselexcursie in. Wat eerder dan gepland vertrok de groep SPIL’ers met de trein terug naar Nederland. Aan een flink aantal gezichten was af te lezen dat het vermoeiende dagen waren geweest. Dat neemt niet weg dat de excursie erg geslaagd was. De politicologen-in-opleiding konden in hun handen wrijven met afspraken bij de Europese Unie, in Molenbeek, bij de NAVO en in het Belgische nationale parlement. Nu was het alleen tijd om heel well te gaan slapen.

Door: Justin van der Ven
 

Contact

Uw naam
Geen naam

Uw Email
Geen (geldige) email

Bericht
Geen bericht.


Invalid Input

Opening hours

Openings hours
 
Leiden: Elke dag van 11:00 - 17:00
 
The Hague: 
Maandag 12.00-17.00
Dinsdag Closed
Woensdag 12.00-17.00
Donderdag 10.00-17.00
Vrijdag 12.00-16.00
Weekend Closed