Liberale sprookjes

In het maatschappelijke debat is er steeds minder tolerantie voor geloofsuitingen. Geloven is prima, als het maar achter de voordeur gebeurt en de verlichte niet-gelovigen er niet te veel last van hoeven te ondervinden. Het feit dat mensen bijvoorbeeld moeite hebben met het toestaan van hoofddoekjes bij de politie is op zich een te begrijpen standpunt. Het komt alleen niet slechts voort uit oprechte bezorgdheid over de dieperliggende discussies over neutraliteit bij de politie, maar wordt voor een belangrijk deel gevoed door een diepgewortelde afkeer tegenover mensen die waarde hechten aan een bepaalde religieuze uiting. Het is toch wel de meest ultieme vorm van triestheid als mensen een bepaald beroep niet willen uitoefenen vanwege een lapje stof? Nou, niet dus. De religieuze beleving van gelovigen is simpelweg niet te begrijpen als je geen kennis hebt over wat geloven inhoudt en je ook niet bereid bent je daarin te verdiepen.

De allergie die veel mensen voelen als het over geloof gaat grijpt als een virus om zich heen. Naast de hoofddoekjesdiscussie bestaat er bijvoorbeeld een haast psychotische angst voor situaties waarin religieuze praktijken worden gefinancierd door overheidsgeld. Zo is de christelijke studentenvereniging van Den Haag de enige studentenvereniging die geen geld ontvangt van de Haagse Hogeschool. O wee, stel je toch eens voor dat studenten op kosten van het Nederlandse volk samen zouden komen om af en toe de Bijbel open te slaan. Natuurlijk geen woord over de haast religieuze devotie bij andere studentenverenigingen ten opzichte van tradities, mores en de heilige graal van het studentenleven: lekker goudgeel bier.

Het is deze stekende hypocrisie die gelovige mensen soms het gevoel geeft dat Nederland niet echt hun land is. Met een belerend vingertje worden joden en moslims terechtgewezen over het ritueel slachten, door een samenleving die zich rond vreet aan vetgemeste dieren uit de bio-industrie. De anderhalf miljoen dieren die er per dag (!) geslacht worden in Nederland zullen wel dankbaar zijn. Met het slachten op zich hebben ze natuurlijk geen probleem, dat het soms ‘ritueel’ gebeurt daarentegen… wat een gruwel.

Met de bemoeienis van de overheid met religieuze groepen heeft niemand moeite, maar dit geldt zeker niet andersom. Er wordt meteen ‘scheiding tussen kerk en staat’ geroepen als ook maar de schijn wordt gewekt dat een bepaalde religieuze uiting een plek heeft binnen de politiek-publieke dimensie. Op zich een opvallende leus voor de anti-religieuze jihadi’s, aangezien de ‘scheiding tussen kerk en staat’ nergens vermeld staat in onze Grondwet, noch in internationale verdragen. Voor de vrijheid van godsdienst geldt dit wel. Maar dit laat natuurlijk niet onverlet dat het gewoon prettig voelt om het mantra van de scheiding tussen de staat en het geloof maar zo vaak mogelijk te herhalen. Wie weet wordt het dan ooit nog waarheid. Soms is de wens inderdaad vader van de gedachte. Het lijkt wel geloof.

 

 

Contact

Uw naam
Geen naam

Uw Email
Geen (geldige) email

Bericht
Geen bericht.


Invalid Input

Opening hours

Openings hours
 
Leiden: Elke dag van 11:00 - 17:00
 
The Hague: 
Maandag 12.00-17.00
Dinsdag Closed
Woensdag 12.00-17.00
Donderdag 10.00-17.00
Vrijdag 12.00-16.00
Weekend Closed