Blog 4

blog 4

Dag 10
Dag 10 kende een vroege start. De eerste afspraak van de dag betrof het North Korea Strategy Center. Deze NGO heeft tot doel bewustwording te creëren met betrekking tot de mensenrechtenschendingen in Noord-Korea en legt hierbij de nadruk op vrijheid van meningsuiting en het verspreiden van informatie. De organisatie werkt veel samen met Noord-Koreanen die materialen meenemen of versturen naar contacten in het land.

Een zogenoemde ‘’defector’’, ontving ons en vertelde over zijn vlucht naar Zuid-Korea en de wijze waarop de NKSC bijdraagt aan de verbetering van de lokale leefomstandigheden in Noord-Korea. De gevluchte Koreaan vertelde dat hij samen met zijn familie behoorde tot de laagste klasse binnen de samenleving. Zijn oom was namelijk gevlucht en de straf voor achtergebleven familieleden is plaatsing in de laagste klasse. Op jonge leeftijd besloot hij ook te vluchten, omdat hij geen toekomst zag in Noord-Korea. Over Zuid-Korea was de vluchteling erg te spreken: de overheid ondersteunt de Noord-Koreaanse vluchtelingen goed bij de integratie in de samenleving. Dit doet de overheid onder meer door het helpen van het vinden van een huis, een opleiding te betalen en een soort integratiecursus aan te bieden waardoor de vluchtelingen klaargestoomd worden voor het leven in de geglobaliseerde wereld.

Gevluchte Noord-Koreanen hebben bijvoorbeeld niet eerder toegang gehad tot een pinpas of een computer, waardoor de overheid het noodzakelijk acht hen deze vaardigheden bij te brengen om de integratie te vergemakkelijken. Er bestaat binnen Korea veel discussie over deze ‘’voorkeursbehandeling’’ van vluchtelingen: Zuid-Korea bevindt zich namelijk in een financiële crisis en het is voor veel Koreanen lastig om binnen te komen bij een goede universiteit of werkgever. Sommige Koreanen zijn dus bang dat zij door deze aanpak benaderd worden. Vervolgens kregen wij nog voorbeelden te zien van enkele voorwerpen die Noord-Korea binnengebracht werden om de informatievoorziening te verbeteren. Enkele van deze voorwerpen waren draagbare DVD-spelers, DVD’s en USB-sticks waarmee mensen audioboeken, films en tv-programma’s kunnen afspelen.

Aangezien wij ons ook vandaag weer in Hongdae bevonden, moest er natuurlijk rondgekeken worden in de lokale winkelstraten. Er werd heerlijk geshopt en gegeten in een van de vele hipsterstraatjes die deze buurt te bieden heeft. Om 15.00 uur waren wij aanbeland bij onze volgende afspraak: Amnesty International. Het was voor ons erg interessant om een programmaonderdeel te hebben dat vrijwel geheel draaide om Zuid-Korea en de handhaving van de mensenrechten in dit land. Amnesty heeft sinds 1970 een kantoor in Seoul en was daarmee destijds de eerste NGO in Zuid-Korea.

Tom Rainey-Smith, de coördinator van het strategische programma ter plaatse, ontving ons met een uitgebreide presentatie. Een groot aantal verschillende thema’s kwam aan bod, uiteenlopend van vrijheid van meningsuiting tot dienstplichtweigering en de rechten van homoseksuelen in Zuid-Korea. Het is bijvoorbeeld zo, dat er een gemiddelde gevangenisstraf gegeven wordt van 18 maanden voor dienstplichtweigering, maar dat het tegelijkertijd strafbaar is om homoseksuele handelingen te verrichten wanneer je in dienst bent. Dit betekent dus, dat deze mensen hoe dan ook een gevangenisstraf boven het hoofd hangt wanneer zij de leeftijd bereiken van de militaire dienstplicht. Tevens is het zo dat 92,5 % van alle ‘’conscientious objectors’’, mensen die dienstplicht weigeren vanwege morele of religieuze overwegingen, zich in een Zuid-Koreaanse gevangenis bevindt.

Na deze afspraak ben ik zelf nog even met een kleine groepje richting de Jogyesa tempel gelopen die toch in de buurt was. Dit is de hoofdtempel voor de Koreaanse stroming van het boeddhisme en daarmee cultureel gezien een erg bijzondere plek om te bezoeken. De meesten van ons hebben deze tempel gedurende deze reis bezocht. Deze inhoudelijk erg interessante dag werd ’s avonds door de meesten afgesloten door een hapje, drankje en een dansje in het altijd gezellige Itaewon.

Dag 11
Op deze zaterdag stond volgens de meesten toch echt een van de interessantste activiteiten op het programma: wij vertrokken die dag naar de DMZ (Demilitarized Zone), de bufferzone tussen Noord- en Zuid-Korea waarbinnen zich de grens tussen beide landen bevindt. Na een rustig ontbijtje - werden wij opgehaald bij het hostel door een tourgids die ons per bus naar de DMZ zou brengen. Deze gids vertelde ons erg uitgebreid over de voorgeschiedenis van de Koreaanse Oorlog en de stand van zaken binnen deze zone. Wij kregen ook strikte instructies met betrekking tot fotograferen: militairen en bepaalde militaire gebieden binnen de DMZ mochten namelijk absoluut niet gefotografeerd worden.

Om de DMZ te kunnen betreden moest er eerst een paspoortcontrole uitgevoerd worden door de militairen, voordat het mogelijk was de weg te vervolgen richting de bezienswaardigheden. Tevens moest er onderweg geslalomd worden om de vele wegbarricades heen. Vervolgens was het toegestaan om 2,5 uur binnen dit gebied te blijven. Na aankomst hadden wij een korte pauze om even wat te drinken en rond te kijken. Vreemd genoeg was deze stop binnen de DMZ een soort toeristische trekpleister, er was van alles te bezoeken: een uitkijkpunt, een kermis, een tentoonstelling en tientallen souvenirzaakjes.

Onze eerste stop was een film vanuit het Amerikaanse en Zuid-Koreaanse perspectief over de gebeurtenissen die geleid hebben tot de totstandkoming van de breuk tussen Zuid- en Noord-Korea. Ontzettend interessant, maar van een echt neutraal beeld van het conflict was geen sprake. Onze gids gaf ons een tour door het bijbehorende museum en vervolgens vertrokken wij naar de Third Tunnel of Aggression. Dit is de derde infiltratietunnel die Zuid-Korea aantrof in de DMZ. Er zijn slechts vier van deze tunnels ontdekt, maar men vermoedt dat er sprake is van een tiental andere tunnels. In 1978 vond er een ondergrondse explosie plaats waardoor deze incomplete tunnel ontdekt werd. De tunnel dankt haar naam aan de Zuid-Koreanen die deze bouw beschouwden als een agressieve daad van het noorden.

Via een toegangstunnel, die met een ontzettend scherpe helling naar beneden liep, bereikten wij uiteindelijk de oorspronkelijke tunnel. Er waren grote hoogteverschillen, waardoor het enkelen onder ons moeite kostte om de tocht te volbrengen. Toch bereikten wij na een paar honderd meter het einddoel: een barricade op 170 meter afstand van de Noord-Koreaanse grens. In deze tunnel zijn verschillende barricades gezet, die tot enkele jaren geleden nog bewaakt werden door soldaten.
De volgende stop in onze tocht was het Dora Observatory op de berg Dorasan. Hier bevindt zich een uitkijkpunt waarvandaan het mogelijk is om Noord-Korea te zien. Het was voor wie goede ogen had zelfs mogelijk om het Noord-Koreaanse dorp Kijŏng-dong te zien in de DMZ. Noord-Koreanen noemen dit het vredesdorp, terwijl het door de Zuid-Koreanen een propaganda-dorp genoemd wordt. Hier komt de propagandaoorlog tussen Noord- en Zuid-Korea duidelijk in naar voren.

Ongeveer 2 kilometer verderop bevindt zich het Zuid-Koreaanse dorp Daeseong-dong, dat het enige gebied is in de DMZ dat door Zuid-Koreanen wordt bewoond. Beide dorpen hebben een gigantische vlaggenstok met een wapperende vlag, die te zien zijn vanaf het uitkijkpunt. Het was zelfs mogelijk om Noord-Koreaanse propaganda-liederen te horen die in het Noord-Koreaanse deel van de DMZ werden afgespeeld. Dit was voor de meesten van ons het moment waarop wij ons pas echt begonnen te realiseren hoe dicht wij ons eigenlijk al twee weken lang bij de grens bevonden. Dit was nog voordat wij hoorden over rakettesten die er die dag plaats hadden gevonden, vlak voor ons bezoek.

Na een korte stop bij het Dora Observatory moesten we al snel door om naar onze laatste bestemming van die dag te gaan: het nabijgelegen Dorasan treinstation. Sinds de Koreaanse top in 2000 is geprobeerd om het treinverkeer tussen Noord- en Zuid-Korea weer op gang te brengen en dit station is onderdeel van dat project. Dit treinstation brengt op dit moment echter vooral toeristen vanuit Seoul naar de DMZ, maar is gebouwd met het doel om uiteindelijk het treinverkeer met Noord- en Zuid-Korea met elkaar te kunnen verbinden. Op die manier zou Zuid-Korea verbonden kunnen worden met China en zo zouden de Zuid-Koreanen dan eindelijk via het vasteland kunnen reizen. Ook dit ontzettend symbolische treinstation richting Pyongyang zou beschouwd kunnen worden als een onderdeel van de propagandaoorlog. Na deze bijzondere laatste bezienswaardigheid werd het tijd om de DMZ te verlaten.

Bij aankomst in het hostel namen de meesten even een momentje voor zichzelf om bij te komen en werd er vervolgens weer in groepjes de stad verkend. Zelf ben ik met een groepje bij Design Plaza geweest en het gebied rondom dit fenomenale gebouw. Het was toch ook prettig om vooral deze dag op luchtige wijze af te sluiten.  

Dag 12
Dag 12 was een vrije dag waardoor iedereen de ruimte kreeg om deze dag zelf in te delen. Een grote groep vertrok ’s ochtends vroeg richting een prachtig nationaal natuurpark, Seoraksan national park. Hier werd door een aantal sportievelingen urenlang gewandeld. Een groepje anderen was de avond tevoren zelfs al richting het park vertrokken. Zij bezochten tevens het stadje Sokcho om daar te zwemmen en een visje te eten. Deze stad ligt aan zee en hoorde tot aan het einde van de Koreaanse Oorlog nog bij Noord-Korea.

Het andere deel van de groep bleef in Seoul en besloot daar nog enkele bezienswaardigheden te ontdekken. In groepjes werd er door de meesten uitgebreid ontbeten in een van de lokale restaurantjes.  Zelf bezocht ik met een groep een pannenkoekenrestaurant voor een lekker stevig Amerikaans ontbijt. Het was trouwens opvallend hoe verwesterd onze buurt, Itaewon, was vergeleken met de rest van de stad. De Amerikaanse militaire basis in deze wijk heeft duidelijk een grote invloed op het aanbod in de lokale restaurants en winkels.

Vervolgens werd er opgesplitst er vertrokken groepen naar musea, winkelstraten en andere bezienswaardigheden. Zelf bezocht ik het National Museum of Korea, een museum met een ontzettend grote collectie over de meest uiteenlopende onderwerpen. Ook het War Memorial of Korea met het bijbehorende museum werd door een deel van ons bezocht.
’s Avonds waren de meeste avonturiers weer teruggekeerd en werd er in groepjes nabij het hostel gegeten. De meesten waren erg blij met deze vrije dag: de dag bood een rustmomentje voor degenen die daar behoefte aan hadden, maar ook juist een actieve dag voor degenen die daar meer behoefte aan hadden. Het gevolg was dat iedereen ’s avonds moe doch voldaan de ogen sloot.

Door Yasmin de Fraiture

 

Contact

Uw naam
Geen naam

Uw Email
Geen (geldige) email

Bericht
Geen bericht.


Invalid Input

Openingstijden

Reguliere openingstijden:
 
Maandag 10.00-17.00
Dinsdag 13.00-17.00
Woensdag 10.00-17.00
Donderdag 10.00-17.00
Vrijdag 10.00-16.00
Weekend Gesloten